Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

dnia 11 grudnia 2017 roku

Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi w VIII Wydziale Cywilnym

w składzie: przewodniczący: SSR Bartek Męcina

protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Ławniczak

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2017 roku

sprawy z powództwa Miasta Ł.- (...) w Ł.

przeciwko A. P.

o zapłatę

1. zasądza od pozwanej A. P. na rzecz powoda Miasta Ł.- (...) w Ł. kwotę 1.934,86 zł. (jeden tysiąc dziewięćset trzydzieści cztery złote osiemdziesiąt sześć groszy),

2. umarza postępowanie w zakresie kwoty 1.757,05 zł. (jeden tysiąc siedemset pięćdziesiąt siedem złotych pięć groszy) wraz z odsetkami ustawowymi, przy czym od dnia 1 stycznia 2016 r. z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, od kwoty 5.924,97 zł. (pięć tysięcy dziewięćset dwadzieścia cztery złote dziewięćdziesiąt siedem groszy) od dnia 30 września 2009 r. do dnia zapłaty,

3. oddala powództwo w pozostałej części,

4. zasądza od powoda Miasta Ł.- (...) w Ł. na rzecz pozwanej A. P. kwotę 352 zł. (trzysta pięćdziesiąt dwa złote) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt VIII C 1412/16

UZASADNIENIE

W dniu 30 września 2009 roku powód Miasto Ł. reprezentowane przez (...) W.- (...) (obecnie Miasto Ł.- (...) w Ł.), reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wytoczył przeciwko pozwanym A. P., R. T. i A. T. (1) powództwo o zapłatę solidarnie kwoty 5.924,97 zł. wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu powód podniósł, iż pozwana A. P. na podstawie umowy najmu z dnia 28 lipca 1995 roku została najemcą lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w Ł. przy ul. (...). W dniu wniesienia pozwu lokal zajmowali pozwani R. T. i A. T. (1). Natomiast pozwana opuściła lokal mieszkalny około rok przed wniesieniem pozwu. Zgodnie z postanowieniami umowy pozwani zobowiązani byli do uiszczania czynszu. Pozwani nie wywiązywali się z tego obowiązku, wskutek czego na dzień 31 sierpnia 2009 roku po stronie pozwanych powstało zadłużenie w kwocie 5.924,97 zł, w tym 652,68 zł. z tytułu odsetek.

(pozew k. 2-4)

W dniu 27 października 2009 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi wydał przeciwko pozwanym nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym (VIII Nc 5496/09), którym zasądził dochodzoną pozwem kwotę wraz z kosztami procesu.

( nakaz zapłaty k. 15 )

W piśmie z dnia 6 czerwca 2016 r. strona powodowa podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz wyjaśniła, że dochodzi zapłaty odszkodowania z tytułu korzystania z lokalu bez tytułu prawnego za okres od 1 czerwca 2008 r. do 1 września 2009 r., a za okres przed dniem 1 czerwca 2008 r. wnosi o zasądzenie zaległości w opłatach czynszowych.

(pismo procesowe powoda k. 103- 107)

Wyrokiem częściowym z dnia 27 kwietnia 2017 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi Widzewa w Łodzi oddalił powództwo wobec pozwanych R. T. i A. T. (1).

(wyrok częściowy k. 212)

Odpis nakazu zapłaty, o którym mowa wyżej, zostały doręczony pozwanej na adres lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w Ł. przy ul. (...). Z uwagi na to, że A. P. w czasie doręczenia odpisu nakazu zapłaty zamieszkiwała pod innym adresem, postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2017 roku Sąd uchylił zarządzenie o stwierdzeniu prawomocności nakazu zapłaty. Ponadto, Sąd odrzucił wniosek A. P. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu uznając, że pozwana nie uchybiła terminowi do złożenia środka zaskarżenia.

(przesyłka zawierająca odpis nakazu zapłaty k. 19, postanowienie k. 213)

W złożonym sprzeciwie A. P., reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, zaskarżyła nakaz zapłaty w całości, wnosząc o oddalenie powództwa również w całości. Pozwana podniosła zarzut niezamieszkiwania w lokalu mieszkalnym nr (...) położonym w Ł. przy ul. (...), z którego wyprowadziła się wraz z synem D. około 2007 r. Ponadto pozwana podkreśliła, że w dniu 30 grudnia 2009 r. powód wystąpił z wnioskiem o wymeldowanie jej z powodu nie zamieszkiwania pozwanej w przedmiotowym lokalu od około roku czasu.

(sprzeciw k. 230 a- 230 b)

W piśmie z dnia 16 czerwca 2017 r. strona powodowa podtrzymała powództwo w zakresie kwoty 4.167,92 zł., a w pozostałej części cofnęła powództwo ze zrzeczeniem się roszczenia. W uzasadnieniu pisma powód wskazał, że A. P. utraciła tytuł prawny do przedmiotowego lokalu mieszkalnego w dniu 31 maja 2008 r. na skutek wypowiedzenia umowy najmu z powodu istniejących zaległości w zapłacie czynszu. Strona powodowa wyjaśniła, że dochodzona pozwem kwota 4.167,92 zł. obejmuje należności z tytułu czynszu najmu i innych opłat za korzystanie z lokalu w okresie od 1 kwietnia 2007 r. do 31 maja 2008 r. oraz odszkodowanie z tytułu korzystania z lokalu bez tytułu prawnego od 1 czerwca 2008 r. do 25 lutego 2009 r., kiedy to powód otrzymał od pozwanej informację o zmianie miejsca zamieszkania.

(pismo procesowe powoda k. 242)

Do zamknięcia rozprawy stanowisko stron nie uległo zmianie.

(protokół rozprawy k. 273)

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 28 lipca 1995 r. pozwana A. T. (2) zawarła z Gminą Ł. –reprezentowaną przez (...) W.- (...), umowę najmu lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...). Przedmiotowa umowa, zawarta na czas nieoznaczony, upoważniała najemcę do korzystania z tego lokalu w zamian za opłacanie czynszu oraz opłat za świadczenia związane z jego eksploatacją. Na dzień zawarcia umowy opłaty te wynosiły łącznie 37,24 zł miesięcznie i podlegały zapłacie z góry do 10-go dnia każdego miesiąca. Za zapłatę czynszu solidarnie z najemcą odpowiedzialne były osoby pełnoletnie stale zamieszkałe w lokalu.

(umowa o najem lokalu mieszkalnego k. 8-9)

W powyższym lokalu A. P. mieszkała do lutego 2003 r. Do tego momentu pozwana uiszczała czynsz najmu. Po wyprowadzeniu się A. P. przyjeżdżała do lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...), aby odwiedzać syna.

(zeznania pozwanej k. 273 v.)

Pismem z dnia 21 marca 2008 r. (...) W.- (...) wezwał A. P. do zapłaty kwoty 1.283,62 zł. tytułem należności z tytułu czynszu najmu lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...).

(wezwanie do zapłaty k. 10)

Pismem z dnia 21 kwietnia 2008 roku (...) W.- (...) wypowiedział umowę najmu przedmiotowego lokalu mieszkalnego ze skutkiem na dzień 31 maja 2008 r. z powodu nieuregulowania zaległości czynszowych.

(wypowiedzenie umowy najmu k. 115, potwierdzeniem odbioru k. 115 v.)

W dniu 12 maja 2008 r. administrator J. B. przyszedł do lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...). Od lokatorki administrator nieruchomości dowiedział się, że A. P. nie mieszka w powyższym lokalu. Podczas wizyty w dniu 4 listopada 2008 r. po rozmowie z lokatorką zajmującą lokal nr (...), J. B. dowiedział się, że R. T. zajmuje przedmiotowy lokal wraz z synem, wyłącznie we dwóch od około roku czasu.

(zeznania świadka J. B. k. 207 v., notatka k. 114, wywiad środowiskowy k. 117)

Wyrokiem z dnia 15 maja 2008 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi Widzewa w Łodzi przywrócił A. P. posiadanie lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...) w ten sposób, że zobowiązał R. T. do wydania A. P. wszystkich kluczy od zamków założonych na drzwi wejściowe do wymienionego lokalu mieszkalnego.

(kserokopia wyroku k. 35)

W dniu 30 grudnia 2008 roku kierownik Referatu Budynków i Lokali Urzędu Miasta Ł. złożył wniosek o wymeldowanie z urzędu A. P. z lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...). W uzasadnieniu wniosku wskazano, że przeprowadzone przez zarządcę budynku wywiady środowiskowe doprowadziły do ustalenia, że pozwana nie zamieszkuje w przedmiotowym lokalu od około roku czasu.

(wniosek k. 129)

W dniu 29 maja 2009 r. R. T. pozostawił w kancelarii komornika sądowego J. Z. 3 klucze do lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...).

(protokół k. 36)

Wyrokiem zaocznym z dnia 17 grudnia 2009 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi Widzewa w Łodzi nakazał A. P., R. T., A. T. (1) i D. T. opróżnienie lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...).

(kserokopia wyroku k. 120)

Podczas wizyty w dniu 26 października 2011 r. J. B. dowiedział się od lokatorki zajmującej lokal nr (...), że od około roku czasu nikt nie przebywa w lokalu mieszkalnym numer (...) położonym w Ł. przy ulicy (...).

(zeznania świadka J. B. k. 207 v.- 208, notatka k. 184)

Decyzją z dnia 23 marca 2012 r. Prezydent Miasta Ł. orzekł o wymeldowaniu A. P. wraz z synem D. z lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w Ł. przy ulicy (...) z pobytu stałego.

(decyzja k. 138)

Pozwana nie uiszczała należności czynszowych, na skutek czego zaległość za okres od 1 kwietnia 2007 r. do 31 maja 2008 r. wyniosła łącznie 1.934,86 zł., z czego kwota 87,48 zł stanowiła należność odsetkową.

(zestawienie k. 245)

Opisany stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, które nie budziły wątpliwości,
co do prawidłowości i rzetelności sporządzenia, nie były także kwestionowane przez żadną ze stron procesu, a także na podstawie zeznań pozwanej i świadka J. B..

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Powództwo w stosunku do pozwanej A. P. zasługiwało w części na uwzględnienie.

Na wstępie należy zauważyć, że strona powodowa w piśmie z dnia 16 czerwca 2017 r. podtrzymała powództwo w zakresie kwoty 4.167,92 zł., a w pozostałej części cofnęła powództwo ze zrzeczeniem się roszczenia. Stosownie do przepisu art.203 § 1 k.p.c. pozew może zostać cofnięty bez konieczności uzyskania na powyższą czynność zgody pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia - aż do wydania wyroku. W rozpoznawanej sprawie częściowego cofnięcia pozwu dokonano wraz ze zrzeczeniem się roszczenia. Wobec tego częściowe cofnięcie pozwu nie wymagało zgody pozwanej.

Oceniając skuteczność powyższej czynności procesowej Sąd stosownie do przepisu art. 203 § 4 k.p.c, uznał częściowe cofnięcie pozwu za dopuszczalne, albowiem czynność ta nie pozostaje w sprzeczności z prawem, zasadami współżycia społecznego, ani nie zmierza do obejścia prawa. Uwzględniając zatem, iż strona powodowa cofnęła częściowo pozew ze skutkiem prawnym, należało dojść do przekonania, iż wydanie wyroku w powyższym zakresie stało się zbędne. Dlatego też w myśl przepisu art. 355 k.p.c. w związku z art. 203 § 1 k.p.c. Sąd umorzył postępowanie w zakresie kwoty 1.757,05 zł. (5.924,97 zł.- 4.167,92 zł.) wraz z odsetkami ustawowymi, przy czym od dnia 1 stycznia 2016 r. z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwoty 5.924,97 zł. od dnia 30 września 2009 r. do dnia zapłaty.

W niniejszej sprawie bezspornym było, że Gmina Ł. zawarła z A. P. (poprzednio N.) umowę najmu lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w Ł. przy ul. (...), zgodnie z którą, oddała najemcy wskazany lokal do używania, zaś pozwana obowiązana była do uiszczania na rzecz wynajmującego czynszu oraz opłat eksploatacyjnych. Strona powodowa spełniła swoje zobowiązanie i wydała lokal najemcy, tym samym po stronie A. P. powstał obowiązek uiszczenia opłat, o których mowa wyżej.

Nie ulega wątpliwości, że w okresie objętym pozwem, czyli od dnia 1 kwietnia 2007 r. do 25 lutego 2009 r. A. P. nie zamieszkiwała w przedmiotowym lokalu. Świadczą o tym nie tylko zeznania samej pozwanej, ale również zeznania administratora nieruchomości, J. B. poparte treściami notatek służbowych z 12 maja 2008 r. oraz 4 listopada 2008 r. Z notatki służbowej sporządzonej przez J. B. w dniu 4 listopada 2008 r. wynika, iż A. P. nie mieszkała w lokalu mieszkalnym nr (...) położonym w Ł. przy ul. (...) od około roku. Powyższe ustalenia były podstawą do złożenia w dniu 30 grudnia 2008 roku przez kierownika Referatu Budynków i Lokali Urzędu Miasta Ł. wniosku o wymeldowanie z urzędu A. P. z przedmiotowego lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu wniosku powtórzono, że przeprowadzone przez zarządcę budynku wywiady środowiskowe doprowadziły do ustalenia, że pozwana nie zamieszkuje w przedmiotowym lokalu od około roku czasu. Zresztą sam powód w uzasadnieniu pozwu wskazał, że w dniu wniesienia pozwu (30 września 2009 r.) lokal zajmowali wyłącznie R. T. i A. T. (1), a pozwana wyprowadziła się około rok przed wniesieniem pozwu. Jednak okoliczność niezamieszkiwania A. P. w lokalu mieszkalnym nr (...) położonym w Ł. przy ul. (...) ma znaczenie jedynie w przypadku roszczenia powoda dotyczącego okresu, za który powód dochodzi odszkodowania z tytułu korzystania z lokalu bez tytułu prawnego, czyli od 1 czerwca 2008 r. do 25 lutego 2009 r. Skoro A. P. nie zamieszkiwała w powyższym okresie w przedmiotowym lokalu, to powództwo w tej części podlegało oddaleniu. Natomiast dla oceny zasadności roszczenia powoda za okres od 1 kwietnia 2007 r. do 31 maja 2008 r. obejmującego należności z tytułu czynszu najmu i innych opłat za korzystanie z lokalu, okoliczność nie zamieszkiwania A. P. w lokalu mieszkalnym nr (...) położonym w Ł. przy ul. (...), jest irrelewantna. Z niekwestionowanego przez A. P. dokumentu w postaci wypowiedzenia umowy najmu, wynika, że pozwana utraciła tytułu prawny do przedmiotowego lokalu mieszkalnego w dniu 31 maja 2008 r. Zatem do tego dnia A. P. była stroną umowy najmu zawartej w dniu 28 lipca 1995 r. Zgodnie z art. 659 § 1 kc przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Strona powodowa na dowód zadłużenia pozwanej z tytułu czynszu najmu i innych opłat za korzystanie z lokalu przedstawiła zestawienie znajdujące się na k. 245 akt sprawy. Pozwana nie kwestionowała prawidłowości powyższego zestawienia, podnosząc jedynie zarzut nie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym w spornym okresie czasu. Poza tym A. P. potwierdziła, że od momentu wyprowadzenia się z lokalu mieszkalnego zaprzestała dokonywać jakichkolwiek opłat. Wobec tego Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.934,86 zł. tytułem czynszu najmu i innych opłat za korzystanie z lokalu mieszkalnego za okres od 1 kwietnia 2007 r. do 31 maja 2008 r.

O kosztach postępowania rozstrzygnięto w oparciu art. 100 k.p.c.
w zw. z art. 98 k.p.c., gdyż strona powodowa wygrała sprawę w 32 % i dlatego w takim stopniu należy się jej zwrot kosztów procesu. Na koszty poniesione przez stronę powodową w łącznej wysokości 1.450 zł. złożyły się: opłata od pozwu – 250 zł. oraz koszty zastępstwa radcy prawnego w kwocie 1.200 zł – § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Natomiast strona pozwana poniosła koszty procesu w wysokości 1.200 zł. w postaci wynagrodzenia adwokata– § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Łączne koszty procesu obu stron wyniosły 2.650 zł. (1.450 zł + 1.200 zł.). Strona powodowa powinna ponieść koszty procesu w wysokości 1.802 zł. (2.650 zł. * 68 %), a strona pozwana w wysokości 848 zł. (2.650 zł. * 32 %). Mając na uwadze powyższe należało zasądzić od powoda na rzecz pozwanej kwotę 352 zł., stanowiącą różnicę pomiędzy kosztami faktycznie poniesionymi a kosztami, które pozwana powinna ponieść (1.200 zł.- 848 zł.).